Działalność/

KARCZEW

Jedno z najstarszych osadnictw żydowskich w okolicach Warszawy, jeszcze z czasów lokacji miasta w 1548 roku. Rozwinęło się zwłaszcza w XVIII wieku w związku z licznymi jarmarkami bydła i manufakturami meblarskimi Podupadło w połowie XIX wieku. Tuż przed II wojną światową było to już tylko osiedle w większości zamieszkane przez Żydów. W czasie okupacji Niemcy założyli obóz pracy i getto, gdzie zginęło 25% mieszkańców. Część z nich została rozstrzelana w masowej egzekucji w pobliskim Otwocku przy ul. Reymonta w sierpniu 1942 roku.

Cmentarze

Ul. Otwocka rok założenia nie znany, powierzchnia 3 ha, nie ogrodzony, zdewastowany. Zachowało się około 50 nagrobków, najstarszy z 1876 roku. W Anielinie, 1 km w kierunku Otwocka rok założenia nie znany, nie ogrodzony, zdewastowany. Jeszcze w latach siedemdziesiątych było kilkaset macew, obecnie pozostały tylko ułomki.

Fundacja

Fundacja Rodziny Nissenbaumów zainteresowana została cmentarzem przy ul. Otwockiej w marcu 1987 roku w związku z informacjami o wydobywaniu na jego terenie piasku oraz projektowaniu przezeń drogi. Od razu interweniowała u prezydenta Warszawy Jerzego Bolesławskiego i naczelników gminy Karczew oraz miasta Otwock. W odpowiedzi naczelnik Karczewa informował, że zarządca cmentarza gmina żydowska obowiązana jest do utrzymania porządku. Jednocześnie zarzekał się, że nikt piasku nie wydobywa, ponieważ stawiane są tam zabraniające tego tablice, które są jednak niszczone. W rezultacie tej interwencji odstąpiono od projektowania drogi, a także wzmożone rygory, zabraniające wydobywania piasku. Renowacja cmentarza podjęta została w 1988 roku od sporządzenia projektów i zażądania podkładów geodezyjnych.